Hoorspelregisseur Flor Stein

Flor Stein

Geboren op 12 juni 1942 te Leuven.

Flor Stein was vanaf 1968 de vaste geluidsregisseur van Jos Joos tot hij in 1974 aan de slag ging als hoorspelregisseur.

In 1967 voerde de jonge dramaturg Klaus Schöning bij de Westdeutscher Rundfunk (WDR) experimenten door in hoorspelen. In 1968 proclameerde hij zijn hoorspelen formeel als "Neues Hörspiel". Joos en Stein stonden aan de basis van het "Neues Hörspiel" bij de BRT.

Stein werkte in die richting door en zijn eerste werk was Mi.50 een stereo-partituur voor vier stemmen. In 1975 ontving hij voor deze productie een bijzondere vermelding op de Prix Italia. Het is het vermelden waard dat de auteursrechtenvereniging SABAM geen raad wist met de compositie en het stuk nooit heeft erkend als hoorspel, maar wel als een didactische lezing.

Achteraf gezien was Mi.50 de prelude op een drieluik dat Stein in de loop van de jaren heeft geschreven en geregisseerd namelijk Nomen est omen, Memorandum Een poëtische evocatie en het laatste hoorspel onder zijn regie L'Heure Bleu.

Gedurende zijn gehele loopbaan was Stein een bevlogen documentairemaker. Zijn eerste documentaire Steenkool; het zwarte goud ging op antenne in 1975. Voor de documentaire The sound of speed ontving hij in 1989 de prijs van de Radiokritiek. In 1997 stopt hij met werken voor de VRT, maar in de annalen van de Vlaamse openbare omroep leeft hij voort als "Vader van de radiodocumentaires".

Tot 2002 heeft Stein lesgegeven aan de Erasmushogeschool Brussel (EhB) waar hij hoofd was van de vakgroep radio. Een van zijn studentes was de talentvolle en veel te vroeg overleden Martine Ketelbuters.