Hoorspelen.eu

Toen meneer Cremer die ochtend op het punt stond om wakker te worden voelde hij zich omsloten door een eigenaardige vreemde loomheid. Het was alsof hij in een soort zwevende toestand verkeerde, terwijl zijn lichaam toch duidelijk op bed lag en hijzelf in de kamer rondvloog terwijl hij z'n lichaam had achtergelaten.

Hij besloot voorlopig in die toestand te blijven omdat het meer dan prettig was z'n ogen gesloten te houden, hij wilde zich slapend houden en nog een tijdje genieten van het heerlijke zweven. Toen hoorde hij de voetstappen van z'n hospita op de trap. Na aangeklopt te hebben kwam ze z'n kamer binnen. De hospita bleef er bijna in, meneer Cremer lag dood in bed. Vanuit z'n zwevende positie sloeg meneer Cremer dit alles gaande, hij besloot nog even te blijven zweven.

Ter illustratie een fragment.