Hoorspelen.eu

Een hoogtepunt in het werk van de Sloveense dichter Veno Taufer is de dichtbundel “De waterlingen”. Een bundel over de in 1965 opgegraven sculpturen in de Lepenski Vir, een prehistorische nederzetting aan de Donau in Servië.

De sculpturen dateren van 6000 jaar voor het begin van de gangbare jaartelling, ze zijn ongeveer een halve meter hoog en hebben meestal de vorm van een ei. In een ruw reliëf zijn de ogen, de neus, de mond en soms de oren uitgehouwen. De gezichten herinneren aan vissenkoppen, maar zijn heel expressief. De ogen hebben vaak een smartelijke uitdrukking en de mond lijkt iets uit te schreeuwen.

In “De waterlingen” evoceert Taufer de talen, liederen, bezweringen en vervloekingen van de mensen van de Lepenski Vir. Hij noemt hun situatie archetypisch, de stomme smartelijke schreeuw van de sculpturen geeft daarom ook uitdrukking aan de existentiële wanhoop van de mens in de twintigste eeuw.

Taufer probeert de ervaringen die de mensen van de Lepenski Vir hebben vastgelegd in steen te reconstrueren door de woorden, die de Sloveense taal op het einde van de twintigste eeuw in voorraad heeft, af te beitelen tot ze hun essentie blootgeven.

Ter illustratie een fragment.