Hoorspelen.eu

Reiziger zonder bagage

Op het einde van de Eerste Wereldoorlog wordt Gaston gevonden in een rangeerstation. Hij kan zich niets meer herinneren en wordt in een psychiatrisch ziekenhuis geplaatst, waar de directeur, Dr. Bonfant, hem gebruikt als tuinman en ook als manusje van alles.

Als deze directeur met pensioen gaat, is zijn opvolger Dr. Albert Jiberlin. Die volgt zijn zieken nauwlettender en hij poogt ten allen prijze hun geheugen te stimuleren. Zijn tante, de hertogin Dupont-Dufort, organiseert zelfs ontmoetingen met de families die de aan geheugenverlies lijdende patiënten menen te herkennen.

De familie Renaud maakt daar deel van uit, maar als Gaston, die inderdaad "Jacques" zou zijn, het weinig vleiende portret hoort dat ze van hem maken (een gewelddadig kind, later een rokkenjager zonder respect voor zijn moeder, zijn broer en zijn schoonzuster, enz.), verkiest hij te zeggen dat hij niks gemeen heeft met de Renauds, zelfs al slaat de vermelding van een klein litteken onder het schouderblad hem met verstomming.

Kunnen we "onze familie", "ons verleden" kiezen? Kunnen we schoon schip maken met de hinderlijke gebeurtenissen uit ons vroegere leven en herbeginnen op een nieuwe basis als, ten gevolge van God weet wat, onze persoonlijkheid is veranderd?