Regen
Een man, Tobias, zit in een leunstoel voor het raam naar de regen te kijken. Hij praat in zichzelf. Hij wordt steeds meer gefascineerd door de omlaag vallende druppels aan de andere kant van de ruit. Ze vallen in zijn gedachtenwereld samen met zijn herinneringen. De herinneringen worden hem de baas, hij moet blijven kijken, zich alles weer herinneren.
Hoe hij zijn vrouw in de steek heeft gelaten, hoe hij niet is komen opdagen bij de bruiloft van zijn dochter, hoe hij de vraag van zijn zoon nooit heeft kunnen beantwoorden: "Waarom ben je toen weggegaan, vader? Je kan het mij wel zeggen vader. Ik ben nu oud genoeg".
De herinneringen blijven in zijn hoofd rondtollen. Het bezoek aan zijn arts: "Ik schrijf een recept voor u uit. Er verkeren er meer in uw omstandigheden, mijnheer". De herinneringen stapelen zich weer op. Vooral het beeld van Carla komt bovendrijven, is het minst vergeten.
Het hoorspel "Regen" biedt een blik achter de ruit in het leven van iemand die niet meer tegen zijn herinneringen is opgewassen.
Ter illustratie een fragment.
De geluidskwaliteit is niet al te best.
De rolverdeling.
| Ton Lensink | Tobias |
| Fé Sciarone | Carla |
| Jos Lubsen | De jongeman |
| Willy Ruys | De dokter |
| Auteur: | Frank Herzen |
| Regie: | Ad Löbler |
| Omroep: | VARA |
| Uitzending: | 23-01-1974 |
| Speelduur: | 19 minuten |
| Genre: | Sociaal |