Hoorspelen.eu

Iemand heeft eens gezegd: "Een nieuw huis is soms als brillenglazen zonder mensenogen erachter". Oude huizen daarentegen dragen vaak de "littekens" van vele achtereenvolgende bewoners. Welke rol speelt een huis eigenlijk in het leven van een mens? Wanneer het niet al te beroerd gebouwd is, overleeft het vele generaties, kent het vele mensen.

David en zijn vrouw Sophie betrekken een nieuw huis. Hun kinderen zijn de deur uit. Het is een oud huis met een grote tuin. "Het zal ons laatste huis zijn, dat is zo goed als zeker. Een merkwaardig gevoel. We zullen daar sterven. En ons verleden zal ergens anders zijn." Bij hun rondgang door het huis vinden ze een gedeelte van een oude groepsfoto. Het moeten vorige bewoners zijn. De foto is gedeeltelijk vergaan. Alleen twee meisjes zijn nog herkenbaar. Plotseling komen de meisjes van de foto tot leven.

Ze vertellen, door middel van hun verhalen, de geschiedenis die zij met het huis hebben meegemaakt. Er lopen twee verhalen door elkaar heen. Hun raakvlak is het huis, de aanleiding de gevonden foto. Die maakt Sophie angstig, herinnert haar te veel aan hun tijdelijkheid: "En de anderen, wie het ook waren, zijn helemaal weg. Of… afgescheurd. Blijven plakken aan een plank in de keukenkast. Wat een lotsbestemming! Wat zal de herinnering aan ons zijn?"

Ter illustratie een fragment.