Home / Stadsastronaut

Stadsastronaut

Sinds het begin van de ruimtevaart worden astronauten in de uitgestrekte duisternis overvallen door liefde voor onze planeet. En waar je van houdt, dat wil je beschermen. We moeten uitzoomen, is hun boodschap. Zien hoe alles met alles verweven is en hoe kwetsbaar we erbij hangen in dat reusachtige heelal.

Het leven bekijken met de blik van een ruimtevaarder geeft ons het perspectief dat we nu zo ontberen. Een blik voorbij de waan van de dag waarin we onszelf en de aarde uitputten. Mooi gezegd. Maar hoe dan?

In de warmste zomer in drie eeuwen probeert Marjolijn van Heemstra zichzelf op te leiden tot astronaut in de hoop een handleiding te vinden voor de toekomst. Met behulp van ruimtevaartspecialisten, lange termijndenkers, een bomenexpert en haar buurman Bob zoomt ze stap voor stap uit op het dagelijkse leven. Althans, dat is de poging.

Stadsastronaut is het verslag van een doe-het-zelf ruimtevaarder op zoek naar het allergrootste in het allerkleinste. Ideaal en werkelijkheid samengebracht in een voorzichtig pleidooi voor meer geloof in de toekomst. Voor onszelf maar vooral voor wie er nog komen.

Rolverdeling.

Marjolijn van Heemstra

Aanvullende gegevens.

Auteur: Marjolijn van Heemstra
Eindredactie: Anton de Goede
Productie: Sanne van der Peijl
Omroepen: VPRO en NPO Radio 1
Uitzending: Deel 1 op 7 december 2019
Speelduur: 1 uur en 10 minuten, 3 delen
Categorie: Docudrama, documentaire en klankbeeld

Inhoudsomschrijving en titels van de afzonderlijke delen.

Deel 1: Nabijheid in de verte en de verte nabij.

In een beklemmend hete zomer vol nieuws over bosbranden en uitstervende diersoorten stuit ik op de verhalen van astronauten die vanuit de ruimte naar de aarde kijken en de samenhang zien tussen alles en iedereen. Ik besluit mijn astronautenblik te trainen op de vierkante meters die ik in de kosmos inneem. Onderdeel van de missie: samenhang tussen mij en mijn buurman Bob.

Deel 2: Als morgen de wereld vergaat plant ik vandaag een boom.

Een plan om Bob en mij te verbinden: een boom in de voortuin. Ik daal tienduizend jaar af in de bodem voor ons huis en bezoek de European Space Agency om te begrijpen wat de belangrijkste voorwaarde is voor wie de blik van een ruimtevaarder zoekt. In de kantine van de ESA overdenk ik verre sterrenstelsels, een Joodse scheppingsmythe en de intergalactische toekomst van onze soort.

Deel 3: De scherven aan elkaar leggen.

Het plan voor de boom valt in het water. Er is geen ruimte, maar vooral: geen tijd. Een bomenexpert legt uit dat wij aan chronocide doen, het uitroeien van tijdsoorten omwille van die ene economische tijd die alles overneemt. Bij Bob op de bank wil ik beginnen over hoe we samen in de kosmos hangen, maar hoe begin je zo'n gesprek?