Home / Jules de schorpioen en de genade

Jules de schorpioen en de genade

Koen Van Impe: “De ik-persoon van het verhaal draagt een ongelooflijke woede in zich die hij slechts op één manier kan uiten: moorddadig en gewetenloos. Hij gaat op weg met het doel iemand om te brengen. Onderweg ontmoet hij Jules de Schorpioen die hem zijn kwaadheid leert cultiveren en hem tot haast geniale woede drijft.” Van Impe noemt Jules de Schorpioen de goeroe die het ik-personage carte blanche geeft. Onder het motto ‘de kwaadheid moet eruit’ tolereert Jules alle vormen van kwaad.


Maatschappelijke normen bewaken de kwaadheid in de mens en controleren de fascinatie voor dood en verschrikking. De ik-figuur overschrijdt deze grenzen van de maatschappij en ontdekt de diepere werkelijkheid die achter de alledaagsheid schuil gaat: zijn eigen nietsontziende kwaadheid. Hij graaft alsmaar dieper tot zelfs de grenzen van de verschrikking vervagen.


Door toedoen van Jules de Schorpioen beklimt hij alle hoogten van onmenselijke kwaadheid tot hij op het toppunt van laagheid oog in oog staat met de Genade. Hij ziet wat hij aanricht en vraagt zich af of dit de enige manier is om met die woede om te gaan.



Rolverdeling.

Koen Van Impe


Aanvullende gegevens.

Auteur: Koen Van Impe
Regie: Martine Ketelbuters
Omroep: VRT
Uitzending: 15 juli 2000
Speelduur: 61 minuten
Categorie: Verhalen



Bron deels: Schamper, het studentenblad van de Universiteit Gent.