Home / De insluiper

De insluiper

Ze noemen elkaar Ruurd en Vera. Dat vergemakkelijkt de onwennige conversatie. Het valt niet mee in het donker te praten als je mekaar niet kent. Zelfs van gezicht niet. De situatie krijgt wat onwerkelijks op die manier. Vera heeft het eerst over een droomspelletje en, als ze echt nerveus is geworden, over een nachtmerrie. Ruurd, die al die tijd staat te trillen op zijn benen, hakkelt wat over plaatsvervanging en dat het hele mensdom bestaat uit plaatsvervangers.

Op de achtergrond beweegt zich een geheimzinnige derde. Het is in de discussie een punt of hij echt bestaat en zo ja, of hij nog leeft of al dood is. Die Mr Clark zou zoiets kunnen zijn als het compliment in een nog niet aanwezige driehoeksverhouding. Geleidelijk aan krijgt het gesprek een meer persoonlijk karakter. De toch al onwerkelijke situatie wordt daardoor absurd. Er moest iets gebeuren dat een breuk of een oplossing forceert, want alle praten kan niet goedmaken dat een insluiper zich bevindt in de kamer van een hem onbekende juffrouw. Zo’n onrechtmatigheid is een tastbaar feit. Het maakt iedere toenadering bij voorbaat onmogelijk.

Rolverdeling.

Fé Sciarone zij
Hans Veerman hij

Aanvullende gegevens.

Auteur: Gerrit Pleiter
Regie: Ab van Eyk
Omroep: NCRV
Uitzending: 15 maart 1968
Speelduur: 30 minuten
Categorie: Relaties