De reis naar Samaria
Naaman, de melaatse Syriër. Naäman was legeroverste in Syrië en werd zeer gewaardeerd omdat hij de Syriërs naar de overwinning had geleid. Die man was te benijden, althans dat leek zo. Maar hij liep met de dood in de schoenen, want hij was melaats. Hij zal van alles geprobeerd en overal geïnformeerd hebben, maar wie kon melaatsheid genezen? Niemand.
Hij was dus niet te benijden, maar te beklagen. Zijn vrouw had een hulpje in huis, een meisje dat uit Israël geroofd was en daar slavin was. Zij zei tot haar meesteres: Och, was mijn heer maar bij de profeet in Samaria, dan zou deze hem wel van zijn melaatsheid verlossen.
Naäman zou normaal niet aan de woorden van zo'n slavinnetje aandacht geschonken hebben. Maar als je doodziek bent en nergens hulp te vinden is, is elk woord dat verwachting wekt, van belang. Hij nam de woorden van dat meisje dan ook serieus en vertelde aan de koning wat ze had gezegd. Die gaf hem een brief voor de koning van Israël en zond hem naar Israël toe. Naäman ging met groot gevolg op stap en nam kostbare schatten mee. Gezondheid mag heel wat kosten, nietwaar.
Rolbezetting
| Johan Schmitz | Namon, overste van de koning van Naman |
| Tine Medema | Hagith, zijn vrouw |
| Paul Deen | Abbisai, zijn dienaar |
| Tonny Foletta | Anan, voorloper van de karavaan van Naman |
| Nora Boerman | Mahkah, dienares van Hagith |
| Constant van Kerckhoven | Antigones, een geneesheer in Damascus |
| Rob Geraerds | Irodan, koning van Israël |
| Paul van der Lek | Nowegh, vertrouweling van de koning |
| Hans Veerman | Joab, dienaar van de koning |
| Louis de Bree | Eliveus, profeet |
| Dick Scheffer | Gegrazzi, dienaar van de profeet |
| Harry Bronk | Abner, vroegere wapendrager |
Overige informatie
| Regisseur: | Léon Povel |
| Omroep: | KRO |
| Uitzending: | 14 april 1962 |
| Speelduur: | 54 minuten |
| Categorie: | Religieus |
