Home / De zaak Graham Young

De zaak Graham Young

Op 29 juni 1972 werd de 24-jarige Graham Young tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld, nadat hij schuldig was bevonden aan twee gifmoorden en minstens vier pogingen tot moord met vergif.

 

Young was in 1962 als schooljongen al naar een instelling voor psychopaten gestuurd, omdat hij zijn vader, zijn stiefmoeder en een zuster vergif had toegediend, zonder dat hierbij doden waren gevallen.

 

Hoewel de rechtbank destijds had aanbevolen hem minstens 15 jaar ter beschikking te stellen, kwam hij vervroegd op vrije voeten. Hij was zich toen verder gaan wijden aan het bestuderen van vergiften. Als schooljongen had hij eerst met een vriendje proeven gedaan op muizen, kikkers en rupsen. Later ging hij experimenteren op zijn huisgenoten, waardoor hij in aanraking kwam met de justitie.

 

Na zijn vrijlating zette hij zijn proeven voort op zijn collega's in het magazijn van een fotolaboratorium, waar hij werk had gevonden. Twee van hen overleden aan grote doses thallium in hun thee. Pogingen van Young om nog vier anderen, onder wie twee andere collega's, uit de weg te ruimen, mislukten.

 

Volgens deskundigen had Young een verbazingwekkende kennis op het gebied van medicijnen en vergiften. Young toonde tijdens het proces nauwelijks enige emotie. Toen hem was gevraagd of hij wroeging of spijt voelde over zijn daden, antwoordde hij: “Daar is het te laat voor". In aansluiting daarop droeg hij een passage voor uit “The ballad of reading goal" van Oscar Wilde, waarin wordt gezegd dat “iedere man datgene doodt waarvan hij houdt" en dat “de lafaard dat doet met een kus en de dappere met een zwaard". “Ik deed het met een kus", aldus Young.

 

 

Rolbezetting.

Tom van Beek verteller
Kees Broos  

 

 

Aanvullende gegevens.

Auteur en regisseur: Dick de Vree
Omroep: KRO
Uitzending: 3 december 1985
Speelduur plusminus: 20 minuten
Aflevering: 265
Categorie: Misdaadreconstructies

 

De misdaadreconstructies werden uitgezonden via de middengolf.