Home / Luigi Tarisio

Luigi Tarisio

Tot 1800 was de roem van de Italiaanse vioolbouw buiten eigen land nog beperkt, maar vijftig jaar later had die zich over alle landen verspreid. Voor het grootste deel is dit te danken aan de inspanningen van één ondernemend individu die een groot aantal juwelen van Italiaanse instrumentenbouw onder de aandacht van het brede publiek bracht: Luigi Tarisio.

 

Hij werd geboren in een armelijk gezin in Fontaneto d'Agogna nabij Novara in de landstreek Piemonte, ten westen van Lombardije. Aanvankelijk ging hij wel naar school, hoewel hij de rest van zijn leven vrijwel analfabeet bleef, en was in de leer als timmerman. Zo bracht hij een bescheiden inkomen bijeen dat hij aanvulde met het spelen van dansmuziek tijdens dorpsbijeenkomsten.

 

Geleidelijk aan verzamelde Tarisio steeds meer kennis over violen en omdat hij geen geld had kreeg hij ze steeds vaker in bezit door te ruilen. In dorpen, kloosters en conventen bood hij aan om met zijn gereedschap violen te repareren. Met een of twee goede violen die hij in een zak bij zich had, liet hij het verschil horen met de verwaarloosde violen die de verschillende eigenaren op zolders en in kelders tevoorschijn hadden gehaald. Door ruil of koop kwam hij in bezit van bijvoorbeeld Amati, Stradivari en Bergonzi instrumenten, die hij, soms na reparatie, weer verkocht.

 

Tarisio had een buitengewoon vermogen om de vioolbouwers te herkennen. Door zijn instinct van een geboren verzamelaar en kenner, wist hij nauwkeurig de verschillen tussen de grote Italiaanse bouwers. In het begin van de 19de eeuw werden veel vioolbouwers op één hoop gegooid en waren mensen als Stradivari en Giuseppe Guarneri nauwelijks bekend. Dankzij zijn instinct en een bijna feilloos oog, herkende Tarisio op het eerste gezicht vaak niet alleen de bouwer van een instrument, maar, naar beweerd werd, zelfs het jaar waarin het gemaakt was. Hij wist Amati’s precies te waarderen en kende bijvoorbeeld de verschillen tussen Nicoló en Andrea Amati en de kwaliteiten van een Stradivari en al de andere Cremonese en Italiaanse bouwers.

 

Hij had een belangrijk voordeel boven alle andere handelaren en kenners, namelijk dat hij de instrumenten in hun oorspronkelijke conditie aantrof, zonder latere veranderingen of geknoei met de labels. De dagen waarin onbekende labels werden vervangen door die van grote meesters waren nog niet aangebroken, waardoor hij in staat was om de karakteristieken van elk van hen goed te leren kennen zonder het gevaar van verwarring. Na vijftien jaar bezat hij de grootste collectie antieke snaarinstrumenten die Italië ooit had gezien.

 

 

Rolbezetting.

Deel 1  
Dick van ’t Sant de verteller
Rien van Noppen Vuilleaume
Els Buitendijk Angelica, zijn dochter
Paul van der Lek Luigi Tarisio
Huib Orizand Hector Berlioz
Ad Noyons Franz Liszt
Miep van den Berg gravin d’Agoult
Frans Somers Frédéric Chopin
Dries Krijn Chanon
Sacco van der Made Aldric
Johan Wolder Paganini
Peter Aryans een impressario
Corry van der Linden  
Elly den Haring  
Dick Scheffer  
Jos Brink  
   
Deel 2  
Dick van ’t Sant de verteller
Paul van der Lek Luigi Tarisio
Els Buitendijk Angelica
Corry van der Linden Luigi als kind
Wiesje Bouwmeester grootmoeder
Dries Krijn Paolo Stradivarius
Barbara Hoffmann zuster Madeleine
Mien van Kerckhoven-Kling de moeder-overste
Jos Knipscheer broeder Ambrosius
Irene Poorter  
Tonny Foletta  
Dick Scheffer  
Donald de Marcas  
Jo Vischer sr.  
Thom Hakker  

 

 

Aanvullende gegevens.

Auteur: J.H.W. Kool
Regisseur: Dick van Putten
Omroep: AVRO
Uitzending: Deel 1 op 18 augustus 1960
Speelduur: 2 uur en 24 minuten, 2 delen
Categorie: Historisch

 

 

 

Bron deels: Wikipedia.