Op 17 november 1924 werd Luc Lutz geboren, hij was een Nederlandse acteur. Hij was de middelste en bekendste van de drie acterende broers Ton, Luc en Pieter Lutz.
zijn opleiding aan de Amsterdamse toneelschool (1945-1948) debuteerde Lutz in 1948 bij het cabaretgezelschap van Wim Sonneveld. Na een korte verbintenis met het cabaret van Martie Verdenius stapte Lutz een jaar later over naar het grote toneel. Bij het toneelgezelschap Comedia (1949-1951) speelde hij in serieuze stukken van Tsjechov en Camov. Contracten volgden met de Haagse Comedie (1951-1959) en het (Nieuw) Rotterdams Toneel (1959-1969), waar hij afwisselend in drama’s en komedies op het toneel verscheen. Zijn vertolking in 1967 van Polonius in de Hamlet van het Nieuw Rotterdams Toneel leverde hem de Arlecchino-prijs voor beste mannelijke bijrol op.
In het begin van de jaren zeventig startte Luc Lutz met spelen in vrije producties in met name het lichtere genre. Hierin speelde hij vaak samen zijn toenmalige echtgenote, actrice Simone Rooskens, zoals in Ik slaap wel op de bank, die hij zelf produceerde. Hij waagde zich ook nog aan de musical en vertolkte professor Higgins in My Fair Lady van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen.
Vanaf de jaren vijftig was Lutz op televisie te bewonderen, onder andere in De Kleine Zielen. Daarnaast was hij te beluisteren in diverse hoorspelen.
Lutz hield zich op diverse manieren bezig met toneel en taal. Hij speelde in enkele films en regisseerde soms. Daarnaast schreef hij teksten voor het radioprogramma Cursief, eenakters, gedichten en verhalen. Lutz vertaalde en bewerkte bovendien buitenlandse stukken, televisieproducties en musicals zoals The Sound of Music.
Luc Lutz is op 16 november 2001 overleden.
